ACTIE EN MECHANISME

- Paracetamol: Pijnstillend en koortsverlagend.

- Cafeïne: Een stimulerend middel voor het centrale zenuwstelsel. Cafeïne verhoogt ook de tonus en weerstand van de bloedvaten in de hersenen, wat in sommige gevallen kan helpen bij het verlichten van pijn bij bepaalde soorten hoofdpijn.

SENIOREN

Er worden geen specifieke ernstige problemen verwacht in deze leeftijdsgroep. Vanwege het cafeïnegehalte kunnen deze patiënten gevoeliger zijn voor bijwerkingen op het centrale zenuwstelsel. Gebruik met voorzichtigheid.

PATIËNTENADVIES

Het kan met of zonder voedsel worden ingenomen. Inname zonder voedsel versnelt de pijnstillende werking, maar niet de intensiteit ervan.

Overschrijd de aanbevolen dosis niet en gebruik het middel niet langer dan 10 dagen zonder overleg met een arts. Stop de behandeling zodra de symptomen verdwijnen.

- Raadpleeg uw arts en/of apotheker als de pijn na 5-10 dagen behandeling aanhoudt (3-5 dagen bij kinderen; 2 dagen bij keelpijn), de koorts langer dan 3 dagen aanhoudt, of als de symptomen verergeren of er nieuwe symptomen optreden.

Patiënten die regelmatig grote hoeveelheden alcohol consumeren (3 of meer glazen per dag) dienen hun paracetamol-inname te beperken om leverschade te voorkomen.

- Raadpleeg bij een overdosis een arts en/of apotheker, ook als er geen symptomen optreden.

- Beperk het gebruik van andere medicijnen of voedingsmiddelen die cafeïne bevatten.

CONTRA-INDICATIES

- [ALLERGIE VOOR PARACETAMOL] of voor cafeïne of voor een van de hulpstoffen vermeld in rubriek 6.1.

- Ernstige hart- en vaatziekten.

- Ernstige, ongecontroleerde hypertensie.

ZWANGERSCHAP

Cafeïne passeert de placenta en bereikt weefselconcentraties die vergelijkbaar zijn met die in het lichaam van de moeder. Overmatig gebruik kan daardoor hartritmestoornissen bij de foetus veroorzaken. Vanwege het cafeïnegehalte wordt het gebruik ervan afgeraden voor zwangere vrouwen.

INDICATIES

- [PIJN]: Symptomatische verlichting van incidentele lichte tot matige pijn. [KOORTS]

INTERACTIES

Paracetamol:

Over het algemeen worden er geen ernstige interacties met paracetamol verwacht vanwege het incidentele gebruik ervan. Klinisch significante interacties worden alleen verwacht bij patiënten die met hoge doses worden behandeld, vooral als er andere risicofactoren voor levertoxiciteit aanwezig zijn, of bij langdurige behandelingen.

- NSAID's. Beperk gecombineerde behandelingen tot het absolute minimum.

- Orale anticoagulantia. INR-monitoring wordt aanbevolen bij patiënten die met hoge doses worden behandeld. Het risico lijkt verwaarloosbaar bij kortdurende behandelingen of langdurige behandelingen met doses < 2 g/24 uur.

- Busulfan. Risico op busulfanvergiftiging, aangezien paracetamol de glutathionspiegel verlaagt. Glutathion is een stof waarmee busulfan tijdens de eliminatie wordt geconjugeerd. Het wordt aanbevolen om paracetamolgebruik te vermijden, of de blootstelling eraan te beperken indien dit niet mogelijk is, gedurende 72 uur vóór en tijdens de busulfanbehandeling.

- Chloramfenicol. Paracetamol kan de accumulatie van chloramfenicol bevorderen door de levermetabolisatie ervan te verminderen, met een risico op hematologische toxiciteit. Patiëntmonitoring wordt aanbevolen.

- Geneesmiddelen die de maaglediging vertragen, zoals anticholinergica of exenatide. Deze vertraging kan de absorptie van paracetamol en het begin van de werking ervan vertragen, in plaats van de intensiteit ervan.

- Levertoxische geneesmiddelen. Paracetamol heeft in hoge doses een levertoxisch effect. Het wordt aanbevolen om gelijktijdig gebruik met andere levertoxische geneesmiddelen en met alcohol te vermijden.

- Enzyminductoren (oestrogene orale anticonceptiva, barbituraten, carbamazepine, fenytoïne, rifampicine). Paracetamol wordt gedeeltelijk gemetaboliseerd door cytochroom P450, waardoor de plasmaconcentratie en therapeutische effecten ervan kunnen worden verminderd indien het wordt toegediend met een krachtige inductor van het hepatische microsomale systeem. Bovendien kan de inductor bij een overdosis paracetamol de levertoxiciteit verhogen als gevolg van een verhoogde productie van toxische metabolieten die door dit enzymsysteem worden gegenereerd.

- Enzymremmers (imatinib, isoniazide, propranolol). Er zijn meldingen van verhoogde paracetamolspiegels in het plasma bij geneesmiddelen die de stofwisseling ervan remmen.

- Reverse transcriptaseremmers (didanosine, zidovudine). Paracetamol kan de hematologische toxiciteit van zidovudine versterken. Omgekeerd kunnen zowel didanosine als zidovudine het risico op hepatotoxiciteit door paracetamol verhogen.

- Lamotrigine. Paracetamol kan de afbraak van lamotrigine versnellen, waardoor de therapeutische werking ervan afneemt.

- Ionwisselingsharsen (cholestyramine, colestipol). Mogelijk verminderde absorptie van paracetamol. Dien de middelen met een tussenpoos van één uur toe.

Paracetamol vermindert de uitscheiding van diazepam via de urine enigszins, hoewel de plasmaconcentratie onveranderd blijft.

Paracetamol heeft geen invloed op de immunogeniteit van griepvaccins en kan de symptomen van bijwerkingen ervan verminderen.

Cafeïne:

- Barbituraten: Gelijktijdig gebruik van cafeïne en barbituraten kan de slaapverwekkende of anticonvulsieve werking van barbituraten tegengaan.

- Bronchodilatoren: Het gelijktijdig gebruik van adrenerge bronchodilatoren met cafeïne kan leiden tot een additieve stimulatie van het centrale zenuwstelsel, met als gevolg effecten zoals verhoogde bloeddruk, hartritmestoornissen en hersenbloedingen.

- Cytochroom P450 1A2 (CYP1A2): Cafeïne kan een wisselwerking hebben met geneesmiddelen die substraten zijn van het CYP1A2-enzym, aangezien dit enzym betrokken is bij de afbraak van cafeïne.

- Disulfiram: Alcoholisten die in herstelbehandeling met disulfiram zijn, moeten worden geadviseerd het gebruik van cafeïne te vermijden om te voorkomen dat het alcoholontwenningssyndroom wordt gecompliceerd door cafeïne-geïnduceerde cardiovasculaire en cerebrale excitatie.

- IJzer: cafeïne vermindert de ijzeropname, dus de inname ervan moet met een tussenruimte van minstens 2 uur plaatsvinden.

- Monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers), waaronder furazolidon, linezolid, procarbazine en selegiline, kunnen hypertensie, tachycardie en een lichte bloeddrukverhoging veroorzaken als cafeïne in kleine hoeveelheden wordt toegediend.

- Mexiletine: Gelijktijdig gebruik van cafeïne met mexiletine kan de cafeïne-eliminatie met 50% verminderen en kan de bijwerkingen van cafeïne versterken als gevolg van accumulatie.

hetzelfde.

- Producten die cafeïne bevatten: Gelijktijdige inname van dit geneesmiddel met cafeïnehoudende dranken, andere cafeïnehoudende geneesmiddelen of geneesmiddelen die het centrale zenuwstelsel stimuleren, kan leiden tot overmatige stimulatie van het centrale zenuwstelsel met nervositeit, prikkelbaarheid of slapeloosheid.

- Sympathicomimetica en thyroxine: Cafeïne werkt synergetisch met de tachycardische effecten van deze medicijnen.

- Tabak: De afbraak of het metabolisme van cafeïne in de lever wordt versneld door tabak.

- Erythromycine: kan de cafeïnemetabolisme remmen.

- Lithium: gelijktijdig gebruik van cafeïne met lithium verhoogt de uitscheiding van lithium via de urine, waardoor het therapeutische effect mogelijk afneemt.

- Theofylline: Cafeïne vermindert de uitscheiding van theofylline en verhoogt de kans op afhankelijkheid van efedrine-achtige stoffen.

- Bij stoffen met een breed werkingsspectrum (bijvoorbeeld benzodiazepinen) kunnen interacties variëren afhankelijk van de stof en onvoorspelbaar zijn.

LACTATIE

Het gebruik van paracetamol is toegestaan ​​tijdens de borstvoeding.

Cafeïne wordt in zeer kleine hoeveelheden, ongeveer 1%, uitgescheiden in de moedermelk. Soms, en na langdurig gebruik van het medicijn, zijn prikkelbaarheid en slaapstoornissen bij zuigelingen waargenomen als gevolg van de ophoping ervan; daarom moet inname gedurende langere perioden zoveel mogelijk worden vermeden.

KINDEREN

Dit geneesmiddel wordt niet aanbevolen voor gebruik bij kinderen en jongeren onder de 16 jaar.

RICHTLIJNEN VOOR EEN JUISTE TOEDIENING

De tabletten moeten met een glas vloeistof worden ingenomen, bij voorkeur water.

POSOLOGIE

Volwassenen en jongeren ouder dan 16 jaar: 1 tablet elke 6-24 uur. Indien nodig kunnen 2 tabletten per dosis worden ingenomen. Maximale dosis: 3 g paracetamol (6 tabletten)/24 uur.

DOSERING BIJ LEVERINSUPFICIËNTIE

Uitsluitend gebruiken onder medisch toezicht, waarbij de leverfunctie aan het begin van de behandeling en periodiek tijdens de behandeling, indien deze langdurig is, wordt gecontroleerd.

Het wordt aanbevolen om doses paracetamol van meer dan 2 g/24 uur (oraal) te vermijden, met een minimale tussenpoos van ten minste 8 uur.

DOSERING BIJ NIERINSUPFICIËNTIE

Doseringen met betrekking tot paracetamol:

- CLcr 50-90 ml/min: geen doseringsaanpassing nodig.

- CLcr 10-50 ml/min: 500 mg/6 uur.

- CLcr < 10 ml/min: 500 mg/8 uur.

VOORZORGSMAATREGELEN

Gerelateerd aan paracetamol:

- [NIERENINSUPFICIËNTIE]. Patiënten die gedurende lange tijd met hoge doses worden behandeld, kunnen bijwerkingen aan de nieren ondervinden; daarom wordt monitoring van de nierfunctie aanbevolen. Patiënten met nierfalen in het eindstadium (CLcr < 10 ml/min) dienen de doses met een tussenpoos van ten minste 8 uur in te nemen. Bij incidenteel gebruik worden geen bijzondere problemen verwacht.

- [HEPATOTOXICITEIT]. Tijdens de hepatische metabolisatie van paracetamol worden hepatotoxische verbindingen zoals N-acetylbenzochinonimine gevormd. Deze verbinding wordt in kleine hoeveelheden geproduceerd via cytochroom P450-metabolisme, een secundaire route voor paracetamol. Bij hoge doses paracetamol kan echter verzadiging van de belangrijkste routes (glucuronidatie en sulfaatconjugatie) optreden, waardoor de rol van dit cytochroom toeneemt en de productie van benzochinon toeneemt. Deze stof wordt snel ontgift met een verlaagd glutathionverbruik, waarbij het wordt omgezet in cysteïne en mercaptuurzuur, die via de urine worden uitgescheiden. Als de benzochinonproductie excessief is, treedt glutathiondepletie op in de hepatocyt, wat leidt tot celbeschadiging die levensbedreigende toxiciteit kan veroorzaken. Deze hepatotoxiciteit is een vertraagde bijwerking; symptomen verschijnen meestal 2 dagen na de overdosis en bereiken een piek na 4-6 dagen.

Over het algemeen moet zelfmedicatie worden beperkt en mag paracetamol niet langer dan 10 dagen zonder medisch advies worden gebruikt, en alleen zolang de symptomen die aanleiding gaven tot het gebruik ervan aanhouden. Evenmin is het raadzaam de aanbevolen dagelijkse dosis van 4 g voor volwassenen of 60 mg/kg voor kinderen te overschrijden.

Vanwege de hepatotoxische effecten, en gezien de indicaties en het alternatief van andere analgetica en antipyretica, wordt over het algemeen afgeraden om het te gebruiken bij patiënten met leveraandoeningen, waaronder [leverfalen], [hepatitis] of [levercirrose], evenals bij patiënten met andere risico's op leverschade, zoals [chronisch alcoholisme], [hypovolemie], [uitdroging] of [ondervoeding] met lage glutathionspiegels, of die behandeld worden met andere hepatotoxische geneesmiddelen.

Bij patiënten voor wie dit niet mogelijk is, wordt gebruik onder medisch toezicht aanbevolen, na een zorgvuldige afweging van de baten en risico's. Het wordt aanbevolen om bij deze patiënten de leverfunctie te controleren aan het begin van de behandeling en vervolgens periodiek gedurende de behandelingsduur. De maximale dosering mag bovendien niet hoger zijn dan 2 g/24 uur (oraal) of 3 g/24 uur (intraveneus).

- Salicylaatallergie: Patiënten met een allergie voor acetylsalicylzuur ervaren doorgaans geen kruisovergevoeligheidsreacties met paracetamol. Er zijn echter gevallen van milde bronchospasmen gemeld bij patiënten met een acetylsalicylzuurallergie die met paracetamol werden behandeld.

- [BLOEDDYSCRASIEËN]. Paracetamol is in verband gebracht met hematologische aandoeningen zoals [LEUKOPENIE], [AGRANULOCYTOSE] of [NEUTROPENIE]. Bij langdurige behandeling kunnen periodieke bloedonderzoeken nodig zijn.

- Bepaling van de pancreasfunctie. Paracetamol kan de bentiromide-test beïnvloeden doordat het wordt gemetaboliseerd tot arylamine, wat leidt tot een valse verhoging van para-aminobenzoëzuur. Het wordt aanbevolen om de behandeling met paracetamol ten minste drie dagen vóór de test te staken.

Gerelateerd aan cafeïne:

- Het dient onder medisch toezicht te worden toegediend aan patiënten met [hartritmestoornissen], [hyperthyreoïdie] en [angst]. In deze gevallen wordt aanbevolen de cafeïnedosis te verlagen tot 100 mg/dag (2 tabletten).

- Bij patiënten die een acuut hartinfarct hebben gehad, wordt aangeraden om pas na enkele weken cafeïne toe te dienen.

- [DIABETES]: Cafeïne kan de bloedsuikerspiegel verhogen, hiermee moet rekening worden gehouden bij diabetespatiënten.

Patiënten die gevoelig zijn voor andere xanthines (aminophylline, theophylline, enz.) kunnen ook gevoelig zijn voor cafeïne en dienen dit geneesmiddel daarom niet te gebruiken.

- Voorzichtigheid is geboden bij het voorschrijven van dit medicijn aan patiënten met een voorgeschiedenis van [MAAGZWEER] of [GASTRITIS].

- Bij patiënten met een voorgeschiedenis van [ischemische hartziekte] dient het met voorzichtigheid te worden toegediend.

Bij patiënten met levercirrose of virale hepatitis is de plasmahalfwaardetijd van cafeïne verlengd.

VOORZORGSMAATREGELEN MET BETREKKING TOT HULPMIDDELEN

Dit geneesmiddel bevat zonnegeel FCF als hulpstof. Het kan allergische reacties veroorzaken, waaronder astma, met name bij patiënten met een salicylaatallergie.

BIJWERKINGEN

Paracetamol oraal innemen:

- Lever: zeldzaam [VERHOOGDE TRANSAMINASEN], [VERHOOGDE ALKALISCHE FOSFATASE], [HYPERBILIRUBINEMIE]; zeer zeldzaam [HEPATOTOXICITEIT], met [GEELZUCHT].

- Cardiovasculair: zeldzaam [HYPOTENSIE].

- Neurologisch/psychologisch: [DUIZELENDHEID], [DESORIËNTATIE], [OPWINDING].

- Genito-urinair: zeer zeldzame nierafwijkingen zoals troebele urine en nieraandoeningen.

- Allergisch: zeer zeldzame [OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES], met symptomen variërend van [EXANTHEMATE UITSLAG] en [URTICARIA] tot [ANAPHOLAXIS].

- Hematologisch: zeer zeldzaam [trombocytopenie], [agranulocytose], [leukopenie], [neutropenie], [hemolytische anemie], [methemoglobinemie]. De protrombinetijd kan verlengd zijn, hoewel dit niet significant lijkt te zijn.

- Metabolisme: zeer zeldzaam [HYPOGLYCEMIE].

- Analytische bevindingen: er zijn analytische afwijkingen beschreven zoals [VERHOOGDE LACTAATDEHYDROGENASE], [VERHOOGDE SERUMCREATININE], verhoogde ammoniakspiegels, [VERHOOGDE UREÏNESTIKSTOF].

Bovendien kan paracetamol de analytische bepaling van urinezuur en glucose verstoren, evenals de monitoring van theofylline. Het kan ook valse positieve resultaten opleveren bij de bepaling van 5-hydroxyindolazijnzuur wanneer nitrosonaftol als reagens wordt gebruikt.

- Algemeen: zeldzaam [ALGEMEEN ONGEMAK].

Cafeïne:

- Aandoeningen van het zenuwstelsel: [slapeloosheid], [agitatie], [nervositeit], matig delirium, [hoofdpijn].

- Maag-darmstoornissen: [misselijkheid], [braken], [gastritis].

Deze bijwerkingen zijn afhankelijk van de gevoeligheid voor cafeïne en de dagelijkse dosis. Personen met een gevoelig immuunsysteem kunnen zelfs op lage doses cafeïne reageren met slapeloosheid, rusteloosheid, een versnelde hartslag en mogelijk maag-darmklachten.

Hoge doses cafeïne kunnen hartproblemen veroorzaken, zoals hartkloppingen, hartritmestoornissen, versnelde hartslag, hoge bloeddruk en blozen.

BIJWERKINGEN IN VERBAND MET HULPSTOFFEN

- Omdat het zonsonderganggeel (E-110) bevat, kan het [OVERGEVOELIGHEIDSREACTIES] veroorzaken.

OVERDOSIS

Symptomen: Paracetamol kan zeer ernstige en mogelijk fatale vergiftiging veroorzaken. Toxiciteit kan al optreden bij eenmalige doses van 6 g bij volwassenen of 100 mg/kg bij kinderen. Doses boven de 20-25 g zijn potentieel dodelijk. Chronische doses van meer dan 4 g/24 uur kunnen leiden tot tijdelijke levertoxiciteit. Patiënten die behandeld worden met andere levertoxische geneesmiddelen, enzyminductoren of die chronisch alcoholist zijn, zijn echter mogelijk gevoeliger voor de toxische effecten en hebben lagere doses nodig om toxiciteit te veroorzaken.

- Behandeling: In geval van orale overdosering, en bij voorkeur binnen 4 uur na inname, zal maagspoeling en aspiratie worden uitgevoerd, samen met toediening van geactiveerde kool, om de absorptie van paracetamol te verminderen.

N-acetylcysteïne is het specifieke tegengif voor een overdosis paracetamol. N-acetylcysteïne kan oraal worden toegediend bij volwassenen en parenteraal bij volwassenen en kinderen.

- Intraveneuze toediening: de toe te dienen dosis bedraagt ​​300 mg/kg, verdeeld over een periode van 20 tot 15 minuten, volgens het volgende schema:

* Volwassenen: aanvankelijk 150 mg/kg (gelijk aan 0,75 ml/kg van een 20% waterige oplossing met pH 6,5) via langzame intraveneuze injectie of verdund in 200 ml van een 5% glucoseoplossing, gedurende 15 minuten.

Vervolgens werd 50 mg/kg (0,25 ml/kg van een 20% waterige oplossing met pH 6,5) verdund in 500 ml 5% glucoseserum als intraveneuze infusie gedurende 4 uur toegediend.

Ten slotte werd 100 mg/kg (0,50 ml/kg van een 20% waterige oplossing met pH 6,5) verdund in 1000 ml 5% glucoseserum als intraveneuze infusie gedurende 16 uur toegediend.

* Kinderen: hetzelfde behandelingsschema wordt gevolgd, maar het volume van de infusievloeistof wordt aangepast aan de leeftijd en het gewicht van het kind om pulmonale vaatcongestie te voorkomen.

De effectiviteit van parenterale behandeling met N-acetylcysteïne is maximaal wanneer het binnen 8 uur na de overdosis wordt toegediend, waarna de effectiviteit geleidelijk afneemt tot het na 15 uur niet meer werkt.

De toediening van N-acetylcysteïne kan worden gestaakt wanneer de plasmaconcentratie van paracetamol lager is dan 200 mcg/ml.

- Orale toediening (alleen volwassenen): Aanvankelijk 140 mg/kg, gevolgd door 17 doses van 70 mg/kg om de 4 uur. De dosis moet worden verdund met water, cola of sinaasappel- of druivensap tot een eindconcentratie van 5%, omdat het een onaangename smaak heeft en irritatie of sclerotische verharding kan veroorzaken. Als de dosis binnen 1 uur wordt uitgebraakt, moet deze worden herhaald.

Indien nodig wordt het, verdund met water, via een duodenumsonde toegediend.

Als de patiënt symptomen van hepatotoxiciteit vertoont, moet de leverfunctie elke 24 uur worden gecontroleerd.